Zespół budowli cerkwi Uspieńskiej wybudowanych w miejscu pierwotnej cerkwi z 1461 r., stanowią monumentalna wieża Korniakta, kaplica Trzech Świętych oraz cerkiew p.w. Zaśnięcia Matki Boskiej. Monumentalna wieża o wysokości 65,8 m otrzymała nazwę od nazwiska fundatora, jednego z najbogatszych ówczesnych kupców Konstantego Korniakta. Została wybudowana w latach 1572-1578 według projektu architekta Piotra Barbona. Swój obecny wygląd uzyskała dużo później, po odbudowach i konserwacjach w latach 1695, 1780, 1795. Na wieży korniakta mieści się słynny lwowski dzwon „Kyryło”, o obwodzie 2 m.

Rezydencja namiestnika cesarskiego w Galicji (1884 r., architekt Feliks Księżarski). Olbrzymie prostokątne rozmiary (82×49 m) i surowa elewacja w stylu renesansu stanowi uosobienie najwyższej władzy na ziemi Lwowskiej. Z wysokiego dachu budynku, ozdobnego artystycznie kutym metalem o francuskim stylu, odsłania się porywająca panorama średniowiecznego Lwowa. Plastyczna dekoracja wnętrz gmachu Namiestnictwa, wykonana według projektu Leonarda Marconiego, trochę zmiękcza oficjalny styl budynku.

Kościół Dominikanów p.w. Bożego Ciała (obecnie cerkiew Przejświętszej Eucharystii) przy pl. Muzealnum został zbudowany w połowie XIV w. i był pierwotnie z drzewa. Uległ spaleniu w r. 1408 został odbudowany z kamienia w stylu gotyckim. Obecną budowlę wzniesiono w latach 1749 – 1764 kosztem hetmana Potockiego pod kierownictwem generała Jana de Witte, komendanta twierdzy Kamieńca Podolskiego. Po upływie 100 lat po lewej stronie budowli dobudowano dzwonnicę.

Katedra ormiańska p.w.Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny jest najbardziej egzotyczną budowlą we Lwowie, sięga początku 14 wieku, kiedy Lwów stał się stolicą biskupstwa ormiańskiego. W latach 1356-1363 architekt Doring (Dore) pośrednictwem ormiańskich kupców wybudował Katedrę ormiańską. Była wielokrotnie przebudowywana oraz podlegała zabiegom konserwatorskim, brali w tym udział znani architekci polscy oraz malarze: Fr. Mączyński, J. Mehoffer, W. Minkiewicz, J. H. Rosen. Wieża – dzwonnica Katedry ormiańskiej została wzniesiona w roku 1571 przez architekta Piotra Krasowskiego.

Pl. Rynek, 14
W roku 1589 architekt Paweł Rzymlianin przebudował pierwotną gotycką kamienicę w stylu renesansowym. W wieku XVII budynek był własnością konsula weneckiego Antonio de Massari. Od tego czasu nad portałem mieści się symbol miasta-republiki Wenecji – skrzydłaty lew z otwartą książką oraz napisem: „Pokój niech będzie z tobą, Mark Yevanheliste” – “Pax tibi Evangelista Marce”.

Cerkiew Przemienienia Pańskiego (Preobrażeńska) (ul. Krakowska, 21) zbudowana w latach 1875-1898 przez architekta S.Hawryszkiewicza na terenie dawnego kościoła i klasztoru trynitarnego. W roku 1783 konwikt został anulowane przez władze austriackie, a dom przeznaczono do lokalizacji uniwersytetu. Spalanie w pożarze ruiny miasta zostały rozebrane, a parcelę przeznaczono na wzniesienie Ludowego Domu i Cerkwi Przemienienia Pańskiego.

Pałac Lubomirskich przebudowany w roku 1744 przez architekta B.Meretyna z dwóch średniowiecznych kamienic. Był rezydencją austriackiego namiestnika Galicji. Od końca 19 wieku kamienica należała do społeczeństwa „Proswita”, od tego czasu tutaj mieściły się różne instytucje ukraińskie. Od 1975 roku ulokowano zbiór mebli oraz porcelany i otwarto filię Muzeum Etnografii i Rzemiosła Artystycznego.

Kamenica Królewska (architekt Piotr Barbon) zbudowana w 1580 roku dla znanego kupca Konstantego Korniakta. Od 1640 roku dom był własnością rodziny Sobieskich. W 1678 roku budynek został przebudowany przez króla Jana III Sobieskiego i od tej pory stał się jego rezydencją (na drugim piętrze mieści się ekspozycja „Pokoje Królewskie”). Od 1908 roku w kamienicy otwarto Muzeum im. Króla Jana III Sobieskiego, a od 1940 roku – Muzeum Historyczne miasta Lwowa. Bardzo atrakcyjny jest „Dziedziniec włoski”, urządzony na wzór budynków włoskich.

Na północno-wschodnim rogu Rynku znajduję się ciekawy rodzynek dawnego Lwowa: Muzeum-aptekę (apteka, jaka nosiła nazwę „Pod Czarnym Orłem” funkcjonuje tutaj od 1785 roku). Dziwny pokój z cudotwórczymi mieszankami w moździerzach, miksturami, fasowanymi ziołami do złudzenia przypomina raczej laboratorium alchemika szukającego eliksiru wiecznej młodości.

Kamienica Bandinellich (pl. Rynek, 2) zbudowana w roku 1593, jej nazwa pochodzi od nazwiska właściciela – kupca włoskiego Roberto Bandinelli. On jest znany w dziejach Lwowa jako założyciel pierwszej regularnej poczty Lwowskiej.
„Czarna Kamienica” (pl. Rynek, 4) jest najcenniejszą pamiątką mieszczańskiego budownictwa renesansowego. Została zbudowana w latach 1588-1589 przez Pawła Rzymianina. Od roku 1929 w kamienice mieści się Muzeum Historyczne miasta Lwowa.